تا کی با مشکلات نوسانات ارزی دست و پنجه نرم کنیم؟

تا کی با مشکلات نوسانات ارزی دست و پنجه نرم کنیم؟

مجید بهمنی

امروز یکی از دوستان سوال کرد تا کی وضعیت معیشت مردم وابسته به بالا و پایین رفتن قیمت دلار خواهد بود؟

به ایشان یک پاسخ کوتاه داده شد.

 رفع مشکل بالا و پایین رفتن بی ضابطه قیمت ارز  در ایران به دو عامل سیاسی و اقتصادی وابسته است و تا این دو عامل وجود دارد رفع این مشکل به این سادگی ها امکان پذیر نخواهد بود و راه حل آن نیز فقط در خود اتکائی مردم و ملت ایران است.

در این جا کمی بیشتر توضیح داده می شود:

دلیل سیاسی:

در ارتباط با دلیل سیاسی مهم ترین معضل ما موضوع آمریکا و زورگوئی های اوست. این کشور که خود را یکه تاز صحنه سیاسی جهان می داند، درست یا غلط، این توائی را دارد که بسیاری از کشورهای دیگر را؛ هرچند یوغ بردگی این کشور به گردن نیانداخته اند مطیع برنامه های قلدرمابانه خودش کند و ایران را در یک محاصره سیاسی و اقتصادی ناجوانمردانه به نام تحریم حداکثری قرار دهد.

 در این میان عواملی چون؛

تحریم و کاسبی از تحریم و سوء مدیریت و عدم صحیح مدیریت منابع و تصمیمات سلیقه ائی تصمیم گیران مزید این زور گوئی شده است و شرایط سختی را به ملت ایران تحمیل کرده است.

آمریکا روزی به تصور خودش فکر می کرد با راه اندازی جنگ، خواهد توانست ملت ایران را از اعتقاد و انقلاب اسلامی خود که با عمری قریب نیم قرن، به حیات طیبه خود ادامه می دهد،  باز بدارد. بعد از شکست در 8 سال دفاع مقدس که با حمله و تجاوز بازوی عملیاتی  خودش به نام صدام حسین به ایران همراه بود، در سال 1404 شمسی یا 2025 میلادی توسط نوکر صهیونیستی خود با تحمیل جنگ 12 روزه بر ایران اسلامی، این واقعیت را بهتر درک نمود همچنان که نتوانسته در بیش از یکسال با بمباران خانه های بی پناه مردم غزه در یک محدوده 360 کیلومتر مربعی به هدف خاصی برسد؛ به طبع نخواهد توانست در ایران با پیشینه 3000 ساله قدمت و تمدن تاریخی با وسعت بیش از یک و نیم میلیون کیلومتر مربع، با حمله هوائی و ترور ناجوانمردانه فرماندهان و دانشمندان؛ آن هم در یک شب، به اهداف پلید خود برسد. از این رو دشمنی خودش را با مردم ایران به انحاء مختلف ادامه می دهد. 

پس تا زمانی که این شرایط سیاسی و دشمنی در حوزه بین المللی بین ایران و آمریکا حاکم است، تصور اصلاح معیشتی با این روند فعلی خیلی خوشبینانه نیست. و تجربه یک قرن اخیر در منطقه نشان داده است آمریکا به جز تسلیم شدن تمام عیار دشمنانش و نابودی یک ملت راضی نخواهد شد. لذا ملت ایران با هرگونه تفکر سیاسی و قلمرو فکری، چاره ائی جز مقاومت ندارد.

دلیل اقتصادی:

هرچند نگارنده کارشناس اقتصادی نیست و در این رابطه قادر به تجزیه و تحلیل دقیق اوضاع نمی باشد؛ اما روشن و مبرم است که شرایط اقتصادی کشور تا زمانی دچار تحریم ناجوانمردانه و حداکثری  استکبار جهانی بوده و از طرف دیگر این اقتصاد  وابسته به قیمت های جهانی دلار و سایر ارزهای خارجی باشد و از خود اتکائی دور شود  و از تولید و تلاش داخلی دست بردارد، نباید انتظار داشته باشد که به وضعیت مطلوبی در جهت رفاه اقتصادی برسیم.

رفاه را باید خودمان ایجاد کنیم، نه آن را از دیگران مطالبه بنمائیم.

مصرف گرائی صرف و وابستگی به اقلام و کالاهای وارداتی چیزی جز، دنباله روی از اقتصاد در حوزه بین المللی در بازار جهانی نخواهد داشت. واقعیت امر این است که سرچشمه مشکلات اقتصادی کشور را به وابسته بودن ورود ارز به کشور (از طریق فروش منابع فسیلی) و چگونگی هزینه کرد آن، کرده ایم. موضوعی که وابستگی اقتصادی خودمان را دشمن بهتر از ما درک نموده است و لذا بر موضوع اجرای تحریم انگشت گذاشته است. و در این رابطه عوامل سودجو داخلی یا همان مافیای اقتصادی به کمک تحریم حداکثری آمده و با دست اندازی بی رویه بر تعیین قیمت ها؛ عملا بر وضعیت معیشت بخش متعهد و انقلابی و آسیب پذیر کشور تاثیر می گذارد و تورم بی در و پیکری را به اسم گرانی بر مردم ایران تحمیل نموده است. ادامه این شرایط برای ملت ایران رفاه نمی آورد بلکه هرچه هم ارائه دهد یک  نوع دیگر از بردگی نوین و ماشینی است که امروزه در غرب و کشورهای وابسته مشاهده می شود.

راه حل:

در ارتباط به این که باید در  شرایط فعلی چه کاری انجام داد؟ باید گفت: هیچ راه حلی به جز خود اتکائی به اقتصاد مقاومتی و حرکت سریع به سوی افزایش تولیدات داخلی و کاهش هر چه بیشتر به اقتصاد جهانی و داشتن روابط معقولانه، شرافتمندانه به همراه با عزت، حکمت و مصلحت با جهان بین الملل وجود ندارد.

 در این رابطه هر یک از قوا و دستگاه های مرتبط با هر گونه گرایشات جناحی و سیاسی و ملی؛ بایستی فعالیت ها و عملکرد خود را منطبق با این اصول قرار دهند.

نه گفتن به مذاکره بی حاصل (مذکره برای مذاکره)، نه گفتن به پیمان های بی اثر(برجام)، نه به انجام لبخند زدن بی مورد به روی دشمن، نه گفتن به تصویب قوانین بلا اثر، دنبال کردن و اجرای قوانین تسهیل گر و آسان و همچنین برخورد با مهره درشت های فساد مافیای تخریب؛ بدون جر و بحث های زرگری و بدون متهم نمودن بی خاصیت یکدیگر به این جناح و آن جناح یا فساد اقتصادی و همچنین عدم برخورد با عوامل ریز که چیزی جز بالا بردن نارضایتی عمومی ندارد و  عدم سرگرم شدن به روزمرگی؛ و پرهیز از  نداشتن خلاقیت و عدم شجاعت تصمیم در امور و فعالیت های روزانه و  دچار نشدن به مصرف گرائی صرف و یا عدم غرقه شدن در دنیای رسانه های کاذب و این که ناآگاهانه در زمین دشمنان خونخوار این مردم بازی نکردن، و به طور خلاصه دور نشدن از روحیه جهادی و انقلابی؛ همه این موارد؛ می تواند بخشی از راه کار رفع مشکلات اقتصادی و معیشتی مردم در این شرایط تحریمی باشد. فقط و فقط با افزایش توسعه و گسترش عدالت اجتماعی و تولید و سرمایه گذاری داخلی و استفاده هر چه بیشتر و صحیح تر از منابع طبیعی و انسانی ملی می تواند ملت قهرمان ایران را از گردنه این فتنه اقتصادی در سال جاری عبور داد.

ان شاء الله