راه های مقابله با مکانسیم ماشه
حسین عکاف
راهکارها با رویکرد واقعگرایانه برای مقابله با تحریمهای آمریکا و اسنپ بک
در 28 شهریور 1404 شورای امنیت سازمان ملل به قعطنامه لغو دائم مکانیسم ماشه که مربوط به فعال شدن تحریم های شش گانه علیه ایران می شود؛ رای منفی داد. در این رای گیری کشورهای روسیه، چین، پاکستان و الجزایر با رای دادن به این قطعنامه در حقیقت خواستار لغو آن شده و در برابر آن فرانسه، انگلیس، آمریکا، سیرالئون، اسلوونی، دانمارک، یونان، پاناما و سومالی رای منفی و گویان و کره جنوبی رأی ممتنع دادند.
با توجه به رای گیر فوق، بند 11 (مکانیسم ماشه) مندرج در قطعنامه 2231 شورای امنیت برای فعال شدن شش تحریم علیه ایران که از سال 2006 الی 2015 بوده است به قوت خود باقی مانده و تحریم های هسته ای ، فناوری های دوگانه و تحریم موشکی و تسلیحاتی دوباره با مشارکت تمامی اعضای سازمان ملل فعال می گیرد.
هرچند ایران سال ها است با تحریم حداکثری آمریکا با این دسته از زور گویی ها به نام تحریم روبرو شده و مقابله کرده و راه های دور زدن آن را یافته است اما عملیاتی شدن بند 11 قطعنامه 2231 شورای امنیت در حقیقت ایجاد یک جو روانی بین المللی در افکار عمومی دنیا است، تا زورگویان بتوانند یار گیری رسمی بیشتری از سایر کشورها در امر مشارکت در تحریم ایران است. امری که حداقل با مخالفت چهار کشور و دو کشور ممتنع شورای امنیت روبرو شد.
این یار گیری در اولین اقدام با مخالفت چهار کشور روسیه و چین عضو دائم شورای امنیت و پاکستان و الجزایر روبرو شد و کره جنوبی و گویان نیز رای ممتنع داده اند تا نشان از نوعی پیروزی ضعیف این قطعنامه در رای گیری و نوید شکست آن در آینده نزدیک باشد.
(نمایندگان روسیه و چین در نشست شورای امنیت سازمان ملل برای بررسی قطعنامه «تداوم لغو تحریم ها علیه ایران» پیش از پایان مهلت ۳۰ روزه روند مکانیسم پس گشت (ماشه) یا اقدام سه کشور اروپایی و کره جنوبی بعنوان رئیس دوره ای شورای امنیت مخالفت کردند و آن را عجولانه دانستند اما انگلیس و فرانسه اقدام ضد ایرانی خود را توجیه کردند.)
با این حال برخی از راهکارهای واقع گرایانه که بر محور منافع ملی، افزایش قدرت چانهزنی و کاهش هزینهها استوار است؛ می تواند به تدام مقاومت و ایستادگی مردم ایران در برابر تحریم ها ناجوانمردانه منجر شود.
راهکارها
- تقویت دیپلماسی فعال و موازنه قوا:
– استفاده از شکافهای بین غرب (آمریکا و اروپا) و همچنین رقابت بین قدرتهای بزرگ (آمریکا، چین، روسیه).
- راهکار:
ایران باید با دیپلماسی هوشمند، مانع از تشکیل یک جبهه متحد ضد خود شود. حفظ رابطه با اروپا، روسیه و چین حتی در سطح حداقلی، میتواند مانع از اجماع جهانی برای تشدید تحریمها شود.
- کاهش وابستگی به درآمدهای نفتی و سیستم مالی دلار:
- افزایش تجارت پایاپای (مثلاً با چین)، توسعه کریدورهای تجاری جایگزین (مانند کریدور شمال-جنوب)، و تسریع در ایجاد زیرساختهای مالی مستقل برای مبادلات بینالمللی.
- راهکار:
این یک راهکار بلند مدت و بسیار دشوار اما ضروری است. واقع گرایی حکم می کند که نمی توان برای همیشه در مقابل سلطه دلار آسیبپذیر ماند.
- افزایش قدرت بازدارندگی منطقهای:
- توسعه برنامه موشکی و نفوذ در مناطق راهبردی، قدرت بازدارنده (چه نظامی، چه سیاسی) هزینه هرگونه اقدام خصمانه را برای طرف مقابل افزایش میدهد.
- راهکار:
حفظ و تقویت اهرمهای تاثیر گذار و نفوذ منطقهای به عنوان برگ برنده، برای مذاکره و چانهزنی.
- انعطافپذیری تاکتیکی در مذاکرات:
- راهکار:
اتخاذ یک راهبرد مذاکرهای که در عین حفظ اصول و منافع حیاتی (مانند حق غنیسازی)، در زمینه های کم اهمیت تر (مانند شفاف سازی) انعطاف پذیر باشد تا بتواند تحریم ها را کاهش دهد.
هدف نهایی این راه کارها باید کاهش فشار اقتصادی و خرید زمان برای تقویت توان داخلی باشد.
۲۹ شهریور ۱۴۰۴
به نقل از کانال پایگاه تحلیل ایرانی
https://t.me/tahlilirani_ir

