منشا و مبدا ناکارآمدی
دکتر احسان اله باقری
به نام خدا
منشا و مبدا ناکارآمدی ها و همچنین تغییر شیوه ها برای بازگشت به ریل انقلاب و اسلام علوی با مدیریت علمی و مولدسالاری مسیر و ممکن است که تلاش برای دستیابی به آن، در صورت سلامت نفس و عمل پیش روی ماست؛ و البته همت و جسارت و مردم واری واقعی می خواهد.
آیا؛ تولید نهاده های دامی، تکنولوژی های تک است که نشود آن را پیاده سازی و کشور را از تامین آن بی نیاز کرد؟
آیا تامین قابل دسترس ترین نیازهای ابتدایی کشور را نمی توان درون سازی، مدیریت و بومی سازی کرد؟
عامدانه، مولدسالاری جایش را به بی صفتی دلال سالاران حریص و فخرفروش با واردات دلارهای رانتی داده است و با اعلام افتخار ابلهانه ای می گویند:”بهترین نهاده ها را برای کشور وارد می کنیم ” از طرفی دیگر، بسیاری از صادر کنندگان، به دلیل بیماری های مزمن اقتصادی کشور و شعارزدگی در مدیریت های بدون ارزشیابی و عملکرد، ترجیح می دهند با ارزهای صادراتی موجود خود، خانه و آپارتمانی را در کشورهای مختلف بخرند و ارز صادراتی خود را سرمایه گذاری کنند. چون قانونا مسیری، امکانی و فرصتی برای تامین نیازهای واقعی کشور و یا ورود ارز خود به کشور را در مسیر تولید و تامین نیازهای کشور ندارند.
فی الحال در خود تحریمی و رانت پروری ناشی از تجارت انحصاری با ارزهای رانتی به سر می بریم که ناشی از ضعف تشکیلاتی و مدیریت های ناکارآمد و سردرگم در کشورداری است.
شهید رئیسی تلاش هایش در زمینه مردمی سازی و اقتصاد غیردولتی ابتر ماند والا مردمی سازی تجارت، تولید و اقتصاد کشور می توانست تحولی اساسی در تغییر رویه ها به سمت رقابت عمومی در تولید و تجارت و فرصتی برای ارزانی و امنیت روانی مردم عزیزمان ایجاد کند.
اگر بخواهیم درست و عادلانه و عقلانی عمل کنیم باید با تقویت و پاسخ گویی و ایجاد گمرکاتی مدرن و سالم، کشور و مردم را به سمت تولید و تجارت رقابتی، با کنار گذاشتن تامین ارز رانتی دولتی در تامین نیازهای غیر استراتژیک هدایت کنیم و بازارهای تولیدات داخلی را با سبدهای حمایتی و ترجیح نسبی تقویت و پشتیبانی کنیم.
ساختار تامین نیازها با تولیدات داخلی در کشور هر چند آسانتر و ارزان تر است ولی به دلائل مختلفی از جمله مافیای رانت و انحصارطلبی، فاقد مشوق ها و تضمین هایی برای آینده داری و کسب اعتبار اجتماعی و حمایت و پشتوانه با ثبات حاکمیتی است و حتی احتمال غالب است که تولید کننده با فشارهای بوروکراتیک اداری و مالی سیستم، زمین گیر و حذف و گرفتار شود.
ولی با ارزپاشی های نامعقول، غیر ضروری و رانتی بین انحصارطلبان، بی ارزش ترین و ساده ترین نیازهای غیرضروری کشور که حتی در جوامع بدوی هم قابل تولید است؛ وارد شده و اقتصاد کشور ضایع و وابسته می شود.
وقتی که تولید فاقد واقعیت افزوده و اعتبار و امتیازدهی و اعتبارسنجی و ارزش گذاری و آینده محوری باشد، ممکن است حتی تامین ساده ترین نیازهای پرمنفعت اقتصادی کشور هم بلاتصدی و بلاتکلیف و فاقد برنامه ریزی و مدیریت با ثبات حاکمیتی بماند و محکوم به شکست شود.
جایگاه ضعیف مدیریت خُرد و کلان اقتصادی و از آن مهم تر، مولدسالاری حلقه مفقوده تثبیت نظام مقتدر و مولد اسلامی است که با حذف مافیای سیاسی اقتصادی و استقرار مشارکت رقابتی و انتخابات سالم مردمی پایه ریزی و در صورت استمرار، تثبیت می شود که دستیابی به آن هم چندان کار آسان نیست.
با سلام و احترام؛
منشا و مبدا ناکارآمدی ها و همچنین تغییر شیوه ها برای بازگشت به ریل انقلاب..
و اسلام علوی با مدیریت علمی و مولدسالاری میسر و ممکن است که تلاش برای دستیابی به آن، در صورت سلامت نفس و عمل پیش روی ماست؛ و البته همت و جسارت و مردم واری واقعی می خواهد. آیا؛
تولید نهاده های دامی، تکنولوژی “های تک” است که نشود آن را پیاده سازی و کشور را از تامین نهادها بی نیاز کرد؟
آیا تامین قابل دسترس ترین نیازهای ابتدایی کشور را نمی توان درون سازی، مدیریت و بومی سازی کرد؟
عامدانه، مولدسالاری جایش را به بی صفتی و دلال سالاری حریصانه و فخرفروش با واردات از طریق ارز و دلارهای رانتی داده است و این مفاسد کمر اقتصاد و مردم را شکسته است و با اعلام افتخار ابلهانه ای می گویند: “بهترین نهاده ها را برای کشور وارد می کنیم”
از طرفی دیگر، بسیاری از صادر کنندگان، بدلیل بیماری های مزمن اقتصادی کشور و شعارزدگی در مدیریت های بدون ارزشیابی و عملکرد، ترجیح می دهند با ارزهای صادراتی موجود خود، خانه و آپارتمانی را در کشورهای مختلف بخرند و ارز صادراتی خود را خارج از کشور سرمایه گذاری کنند چون قانونا مسیری، امکانی و فرصتی برای تامین نیازهای واقعی کشور و یا ورود ارز خود به کشور را در مسیر تولید و تامین نیازهای کشور ندارند.
فی الحال در خودتحریمی و رانت پروری ناشی از تجارت انحصاری با ارزهای رانتی به سر می بریم که ناشی از ضعف تشکیلاتی و مدیریت های ناکارآمد و سردرگم در کشورداری است.
شهید رئیسی تلاش هایش در زمینه مردمی سازی و اقتصاد غیردولتی ابتر ماند و الا مردمی سازی تجارت، تولید و اقتصاد کشور می توانست تحولی اساسی در تغییر رویه ها به سمت رقابت عمومی در تولید و تجارت و فرصتی برای ارزانی و امنیت روانی مردم عزیزمان ایجاد کند.
اگر بخواهیم درست و عادلانه و عقلانی عمل کنیم باید با تقویت و پاسخگویی و ایجاد گمرکاتی مدرن و سالم، کشور و مردم را به سمت تولید و تجارت رقابتی، با کنار گذاشتن تامین ارز رانتی دولتی در تامین نیازهای غیر استراتژیک هدایت کنیم و بازارهای تولیدات داخلی را با سبدهای حمایتی و ترجیح نسبی تقویت و پشتیبانی کنیم.
ساختار تامین نیازها با تولیدات داخلی در کشور هرچند آسانتر و ارزانتر است ولی به دلائل مختلفی از جمله مافیای رانت و انحصارطلبی، فاقد مشوق ها و تضمین هایی برای آینده داری و کسب اعتبار اجتماعی و حمایت و پشتوانه با ثبات حاکمیتی است و حتی احتمال غالب است که تولید کننده با فشارهای بوروکراتیک اداری و مالی سیستم، زمین گیر و حذف و گرفتار شود. ولی با ارزپاشی های نامعقول، غیر ضروری و رانتی بین انحصارطلبان، بی ارزش ترین و ساده ترین نیازهای غیرضروری کشور که حتی در جوامع بدوی هم قابل تولید است؛ وارد شده و اقتصاد کشور ضایع و وابسته می شود.
وقتی که تولید فاقد واقعیت افزوده و اعتبار و امتیازدهی و اعتبارسنجی و ارزش گذاری و آینده محوری باشد، ممکن است حتی تامین ساده ترین نیازهای پرمنفعت اقتصادی کشور هم بلاتصدی و بلاتکلیف و فاقد برنامه ریزی و مدیریت با ثبات حاکمیتی بماند و محکوم به شکست شود.
جایگاه ضعیف مدیریت خرد و کلان اقتصادی و از آن مهم تر، مولدسالاری حلقه مفقوده تثبیت نظام مقتدر و مولد اسلامی است که با حذف مافیای سیاسی اقتصادی و استقرار مشارکت رقابتی و انتخابات سالم مردمی پایه ریزی و در صورت استمرار، تثبیت می شود که دستیابی به آن هم چندان کار آسانی نیست.