پرویز خسروانی کسیت؟ –4
در قسمت سوم با مفاسدی چون زمین خواری و باند بازی و اعمال نفوذ در مراکز قدرت توسط پرویز خسروانی بر اساس اسناد به جا مانده از ساواک آشنا شدید. در قسمت چهارم با مفاسد پرویز خسروانی از رجال رژیم پهلوی در ارتباط با رشوه خواری، قاچاق کالا و مواد مخدر، قماربازی مطلع می شوید.
رشوه خواری
وجود راشی و مرتشی در هر جامعه ای، نظام اداری آن را از بین برده و با تخطی از قانون و عدالت، بسیاری به ثروت های افسانه ای و برخی نیز از قوت لایموت خود محروم می شوند. برکسی پوشیده نیست که رواج رشوه مثل خوره جوامع را بلعیده و نظام سالم اجتماعی و اقتصادی را درهم می ریزد. رشوه ستانی در رژیم پهلوی به تدریج به یک رویه مسلط تبدیل شده و بالاترین مقامات رسمی از شاه، نخست وزیر، اعضای کابینه و سایر رجال و دولتمردان گرفته تا پائین ترین کارمندان دولت در آن کسب ثروت می کردند.
محمدرضا پهلوی و سرلشکر طوفانیان در معاملات سلاح، بزرگترین رشوه ها را دریافت می کردند، به عنوان مثال از کارخانه جیپ و سایر کارخانه های بزرگ حق سهمی به عنوان رشوه دریافت می کردند. نمایندگان مجلس که عمده وظیفه شان قانون گذاری و کنترل و حسابرسی از دولت بود خودشان شریک دزد و غارتگر اموال عمومی بودند و دائماً دنبال زدوبند و رشوه گیری با هدف ثروت اندوزی از این بانک و آن بانک و از این کارخانه و آن کمپانی خارجی و دریافت حق سهم خود بودند.
در رژیم فاسدی چون حکومت پهلوی که از صدر تا ذیل همگی در رشوه گیری و رشوه ستانی دست داشتند، برای افرادی مثل خسروانی که قدرت و تحکم و زور و سلاح و نظامی گری را نیز یدک می کشیدند کاری سهل بود که از این راه کسب ثروت کنند. و از آنجایی که وی و زنش به پول زیادی جهت انجام قمار نیاز داشتند، لذا برای تهیه پول عیاشی هایشان دست به هر کاری می زدند.
شیوه رشوه دادن و رشوه گیری خسروانی در نوع خود نیز جالب بود. سند ساواک رشوه دادن خسروانی به شاه را چنین ثبت نموده است:
” خسروانی با بیگلو (کارمند دربار) صحبت کرد و بیگلو گفت دوچرخه مورد پسند اعلیحضرت واقع شده، البته من فکر کردم دوچرخه را برای علیاحضرت فرستاده اید ولی شاهنشاه فرمودند خیر برای خودم سفارش داده ام، خسروانی اضافه کرد که من کادوئی برای شما و آقای پورشجاع تهیه کرده ام خواهش می کنم یک نفر را به باشگاه تاج بفرستید که من آن را برای شما بفرستم.
در موردی به روایت اسناد ساواک او برای فرح پهلوی نیز ابزار اسکی می فرستاده است. وی حتی به برادر شاه نیز رشوه می داده است:
” گویا دیروز والاحضرت غلامرضا در حدود 30 هزار تومان برای رفتن به بانکوک از ما پول می خواهد. تیمسار اظهار داشت بایستی یک کاری بکنیم زیرا باید او را نگهداریم.”
خسروانی از آنجایی که با سازمان ثبت سر و کار زیادی داشت تا زمین های متصرفی را قانونی و سندش را اخذ کند با دادگستری و شعب مربوطه ارتباط نزدیکی برقرار و با دادن رشوه کارهایش را انجام می داد.”
برای نمونه به این سند ساواک اشاره شده است:
” در هفته اخیر تیمسارخسروانی از بودجه تربیت بدنی یک جاسویچی تمام طلا با مارک تربیت بدنی برای هوشنگ شمیرانی وکیل دادگستری تهیه و ارسال نموده است که هم اکنون مورد استفاده وی قرار گرفته است. “
خسروانی گاهی اوقات با انتقال فردی از سازمانی به نهاد و یا وزارتخانه ای بالاتر، فرد را وامدار خود می کرد و یا در عزل و نصب فرماندهان ژاندارمری در سایر نواحی کشور نظر رجال معروف و یا نمایندگان آن مناطق را لحاظ و آنها را به خود نزدیک می کرد.
قاچاق کالا و مواد مخدر
فساد مالی و اداری حوزه ای وسیع دارد که در رژیم پهلوی حد و مرزی بر آن متصور نبود. همان گونه که گفته شد اساس کارها در رژیم پهلوی بر زدوبند و اعمال خلاف قانون استوار شده بود و اگر روسای دولت و وزرا و مدیران و معاونان و از همه مهمتر درباریان و شخص شاه و وابستگان او از سلامت نفس برخوردار بودند دیگر کسی جرات انجام کارهای غیر قانونی را به خود نمی داد. متاسفانه زنان و دختران رضاخان از جمله “اشرف” و “شمس” از سال 1316 به بعد دست به تجارت کالا که مهمترین آن اتومبیل بود زدند و با استفاده از معافیت گمرکی، خودوهای وارداتی را با سودهای کلانی به فروش می رساندند. امتیاز ورود اجناس لوکس نیز به درباریان تعلق داشت. از آنجایی که مبادی ورود کالا در مناطق بندری و تجاری در دست ژاندارمری بود این مهم فرصتی به خسروانی داد که به عنوان یکی از فرماندهان ارشد ژاندارمری دست به قاچاق کالا زده و از این راه درآمد سرشاری به جیب بزند. وی با نپرداختن حق گمرکی این کالاها قیمت را چند برابر بالا برده و با فروش این اجناس در فروشگاه “فردوسی” سود هنگفتی را نیز نصیب خود می کرد.
در یک مورد ملیحه نعیمی به کویت رفته تا با وارد کردن خودرو از آن کشور و نپرداختن حق گمرک سود قابل ملاحظه ای کسب کند.
در زمینه مواد مخدر رژیم پهلوی با هدف بهره برداری تبلیغاتی در مجامع بین المللی، مبارزه صوری در جهت ممنوعیت قاچاق مواد مخدر و مبارزه با مواد مخدر انجام داد و تعداد زیادی از قاچاقیان خرده پا را به چوبه دار سپرد که هدف از آن کسب وجهه در میان دول غربی بود.
سران رژیم به بهانه اینکه قصد ریشه کن کردن مواد مخدر را دارند کشت خشخاش را ممنوع اعلام و ترانزیت آن را از افغانستان به کنترل درآوردند و ظاهراً با قاچاقچیان به مبارزه پرداختند، اما در واقع این اقدامات سبب شد تا امتیاز این تجارت پرسود به درباریان و همدستان آنان در ارگان های نظامی از جمله ژاندارمری اختصاص یابد تا از این راه سرمایه های میلیاردی بیاندوزند .
اشرف پهلوی خواهر دو قلوی شاه به همراه “حمیدرضا” ، “محمودرضا” و “غلامرضا” (برادران شاه) از مهمترین افرادی بودند که امتیاز کشت خشخاش را در انحصار داشتند . در ژاندارمری نیز بسیاری از تیمساران از جمله اویسی در این کار با آنان شریک بودند. حتی رئیس مجلس شورای ملی (سردار فاخر حکمت) نیز با استفاده از مصونیت دیپلماتیک با ماشین شخصی از جنوب کشور به تهران تریاک حمل می کرد و در بازار پرسود تهران به فروش می رساند. علاوه بر اویسی، تیمسار خسروانی نیز در این تجارت دست داشت. به همین خاطر مرزهای کشور در شرق و غرب، به روی کاروان های مواد مخدر باز بود. در داخل نیز در صورت دستگیری محموله های مواد مخدر، به نفع اشرف و سایر روسا ضبط و به فروش می رسید. اما آنچه راجع به خسروانی می توان به آن اشاره کرد این بود که او در فرماندهی منطقه یک مرکز، همکاری نزدیکی با قاچاقچیان داشت و در این تجارت پرسود با آنها شریک بود.
” احمد راه آهنی” از قاچاقچیان معروف با هماهنگی خسروانی با وارد نمودن تریاک از ترکیه تریاک تهران را تامین می نمود و در این تجارت پول ساز با خسروانی شریک بود.
خسروانی قاچاقچیان معروف دستگیر شده با ده ها کیلو تریاک را آزاد، و در عوض ضمن شریک شدن در مواد مخدر مکشوفه، از آنها رشوه نیز دریافت می کرد.
قماربازی
درآمدهای هنگفت و بی شماری که از راه های غیرقانونی به دست می آمد. لاجرم نیاز به محلی برای صرف کردن داشت، ساختن کاخ های متعدد، سپرده گذاری در بانک های خارجی، عیاشی و لهوولعب و زن بارگی و … از جمله راه های متداول خرج کردن این پول ها بود. قمار بازی های مستمر و میلیونی که در جلسات شبانه درباریان و رجال رژیم پهلوی یک پای ثابت خوشگذرانی بود و معمولاً در کنارش انواع و اقسام کارهای خلاف دیگر نیز انجام می شد. چنان قبول عام افتاده بود که حتی خود شاه و درباریان را نیز برای به باد دادن دارائی های مملکت به پای میز قمار می کشاند.
یکی از معروفترین جلسات قماربازی در منزل خسروانی برگزار می شد. که در آن چندین وزیر و وکیل و عده ی دیگری از مسئولین عالیرتبه حضوری همیشگی داشتند و مبالغ میلیونی برد وباخت می شد. در نتیجه یکی از این باخت ها خسروانی به دلیل این که مبالغی سنگین باخته بود مجبور می شود تا با زور اسلحه، چکی را که به طرف برنده داده پس بگیرد. در نتیجه این جنجال، موضوع مورد بررسی ساواک قرار گرفت و تعدادی از آنان احضار و مورد بازجویی قرار گرفتند. یکی از وزرا در جواب ساواک گفته بود که برای سرگرمی به این کار اقدام کرده است و قبل از انجام مجوز آن را از شاه گرفته است. شاه به این شخص گفته بود که قماربازی موضوعی شخصی است و ایرادی ندارد. اسناد حکایت از دل مشغولی دائمی خسروانی در این زمینه دارد. وی تمام فکرو ذکرش قمار و تخته نرد بوده است. در واقع می توان گفت که او زندگی اش را روی قمار گذاشت. موضوعی که همسرش نیز آن را تائید کرده است. او دائماً با فروش املاک وکارخانجات و رشوه گیری و رشوه دهی به دنبال تهیه پول برای پاس کردن چک های برگشتی اش بود.
جلسات قمار منزل خسروانی و مبالغ برد وباخت در آن تنها گوشه ای از فساد رجال و دولتمردان پهلوی را هویدا می کند.
