نویسنده: فاطمه خادم شیرازی

حضور گروهک های تکفیری نیابتی و مخالفان در حوزه میدانی و بالتبــع تاثیرات آن در حوزه سیاســی و دیپلماتیک باعث تقویت نقش فعال تر ســعودی ها در مناطق حساس کشور از جمله کردستان شد. با تحرکات اخیر در سطح داخلی ایران، به نوعی می توان ادعا کرد عربســتان در جنگ نیابتی بعلت حمایت مادی و معنوی از تروریسم ها سعی کرد با محکوم کردن وقایع داخلی در ایران، از منافع دیپلماســی بهره ببرد.

انگیزه اصلی و مهم یک ملّت، که منجر به شکست یا پیروزی می گردد، مهم ترین رکن است. هشت سال دفاع مقدّس ملّت مسلمان و قهرمان و شهید پرور ایران انگیزه های دفاعی را بر جهانیان آشکار نمود از جمله:…..

آخرالزمان گرایی به عنوان یک نظام معنایی شامل مفهوم، زبان و بازنمایی در بین ادیان ابراهیمی تبدیل به یک فرهنگ و جنبه عمومی پیدا کرده است. درهمین راستا، نظام معنایی آخرالزمان گرایی، متاثر از پیش گویی در مورد ویژگی ها و خصوصیات این دوران ، تاثیرعمیق بر زندگی اجتماعی پیروان ادیان ابراهیمی گذاشته و آن را به یک متمایز کننده فرهنگی تبدیل کرده است.لذاسعی کردیم به پیش گویی در ادیان ابراهیمی از منظرروش تحلیل گفتمانی با تکیه بر متون مذهبی بپردازیم.و به این سوال پاسخ دهیم که “منجی” چگونه در بین ادیان ابراهیمی بازنمایی شده وچه تصویری از”منجی” در ذهن پیروان ادیان ابراهیمی شکل گرفته است؟

خواجه یوسف همدانی در دوره ای می زیست که مصادف با حاکمیت و استقرار سیاست های مذهبی دولت های غزنوی و سلجوقی و تسلط طریقه اشعری بود. طریقه اشعری در اصول عقاید و گرمی بازار تعصب و تنگ نظری در زمینه دانش و فکر باعث شده بود که تصوف هم حال و هوای دیگری بیابد. در عصر خواجه یوسف همدانی آزاد اندیشی و بی پروایی برای صوفیان قرن سوم و چهارم چون بایزید بسطامی وحسین منصور حلاج کنار گذاشته شده بود و سه رکن بزرگ عرفان آن روز شیخ جام و پیر هرات و امام غزالی نمونه کامل آن تعصب شده بودند.

سهروردي با تدوين نظام حکمت الاشراق که بر نقادي فلسفه يوناني و مشايي استوار است، بستر گفت و گویی را فراهم کرد که تمامي تاريخ انديشه پس از خود را متاثر کرد و به پارادايم غالب در نيمه دوم سده هاي مياني اسلام به ويژه در ايران بدل شد. از منظر این فیلسوف مي بايست تاريخ فلسفه عربي و غيرعربي از هرگونه ادعاهاي مطلق بودن بگونه اي نقادانه پاك شوند. و فلسفه اسلامي را با «‌فلسفة عرب‌» و زباني را كه قالب بيان انديشه ها بوده است، را يكي ندانست و دچار پيش داوري ها و كج داوري ها دربارة روح فلسفة اسلامي، در عرصه تفكر فلسفي نشد.