برچسب: اختیار

مولانا طبيعت شر را از لحاظ اخلاقي مورد بحث قرار مي‌دهد و مي‌گويد شر هر چند نمودي مبني است. در واقع امور به خودي خود نه خوبند نه بد.

مولانا در عصري به سر مي‌برد كه علم و فلسفه، عرفان و معارف اسلامي در تمامي زمينه‌ها به رشد و تكامل خود رسيده بود لذا به پاسخ‌هاي كلامي و فلسفي جواب هاي دقيق داده شده بود. او چون به مسائل احاطه كاملي داشت در هر ﻣﺴﺄله از بهترين مواد بهره گرفته و در بيان مسائل فلسفي و كلامي خلاقيت به خرج داده است.

در قسمت سوم از انجا که فّر در اندیشه مولانا با موضوع جبر و اختیار ارتباط دارد نویسنده به بررسی اجمالی این واژه در آثار مولانا می پردازد.

در قسمت دوم به ديدگاه هاي مكتب هاي كلامي نسبت به مسأله جبر و اختيار (اشاعره و معتزله و امامیه) می پردازد.

جبر در اصطلاح عبارت است از سلب آثار خاصه از مراتب وجود و نفي اسباب و مسببات يكسره و القاي وسايط يكباره و اين نيز مطلقاً باطل و مخالف با برهان قوي است و چنانچه مشهود است نفي جبر و تفويض به اين معنا سنه‌الله جاري است در تمام مراتب وجود و مشاهده غيب و شهود.

در باب جبر و اختیار شاید بتوان مثالی ساده و روان بیان نمود. خداوند متعال در بسیاری از آیات دنیا را لهو و لعب و بازیچه می‌خواند. با هم از طریق همین بازیچه بودن دنیا، به جواب این سوال برسیم که آیا جبر وجود دارد یا اختیار؟ یعنی این که مردم در کارهایشان صد در صد به جبر دچار هستند و از خود اختیاری ندارند یا بر عکس صد در صد مختار هستند تا هر گونه افعالی را انجام دهندو خداوند هیچ گونه تصرفی بر رفتار انسان ندارد…

اگر از سازمان به عنوان یک سیستم زنده یاد کنیم طبعا اجزا و اعضاء و ارکان آن نیز می‌بایست زنده باشند. اما آیا واقعا اینگونه است؟ خیر. چرا که بدلایل متعددی برخی از اندام‌های این موجود زنده اغلب بیمار شده و باعث می‌شوند که بیماری به بقیه نیز سرایت کرده و سیستم بخوبی کار نکند. در این میان؛ واحد روابط عمومی سازمان نیازمند آن است که همواره خود را چکاپ کرده تا عاری از هرگونه بیماری و ناخوشی باشد. بنابراین روابط عمومی یک موجود زنده است که با درون و بیرون از سازمان در تعامل بوده و می‌بایست همواره سرزنده و سالم و شاداب باشد.