فرآیند تدریجی یک پیروزی
مرجع تحلیل
این یادداشت به این سوال اساسی پاسخ می دهد آیا در جنگ تحمیلی سوم ایران پیروز شده و انتقام خون قائد بزرگمان گرفته شده است؟
پیروزی یک فرآیند تدریجی است نه یک ضربه دفعی
سوال:
انتقام امام خامنهای چگونه گرفته میشود؟
چرا برخی اطرافیان ما از خبر «مذاکره» و «جنگ» و «آتشبس» ناگهان سریع ناامید شده و حتی دچار پرخاشگری اجتماعی میشوند؟!
یکی از دلایل اصلی این روحیه «تصویر غلط ساخته شده در ذهن از پیروزی» است.
- ما برای مردم، پیروزی را چگونه معنا کردیم؟!
- اینکه یک روز همه چیز با یک ضربه کاری تمام بشود؟!
- اینکه مثلا اگر نتانیاهو را بزنیم اسرائیل از بین میرود؟!
- اگر ترامپ را بزنیم، آمریکا تمام میشود؟!
- اصلا چند نفر از سران دشمن را اگر حذف کنیم، کار آنها تمام میشود؟
قطعاً ما اگر بتوانیم باید همه سران آنها را نابود کنیم، ولی با نابودی سران آنها و سران ما، کار تمام نمیشود. وقتی آن تصویر در اذهان ساخته میشود و همزمان محقق نمیشود، این نتیجه در ذهن مخاطب شکل میگیرد که: «پس ما شکست خوردیم!»
در ادامه همین بحث، یکی از سوالات مهم این روزها این است که «پس انتقام امام خامنه ای چه میشود؟»
منطق انتقام
در منطق امام و قائد شهید امت، پیروزی و شکست فقط به ترور و حذف سران ما و سران آنها نیست. برخی خیال میکنند همین که ما نتانیاهو یا ترامپ را کشتیم، انتقام شهادت امام شهیدمان گرفته میشود. کشتن صد دشمن امثال نتانیاهو و ترامپ، حتی جبران یک تار موی رهبر شهیدمان نمیشود.
چنانکه امام شهیدمان درباره انتقام حاج قاسم سلیمانی، جمله سید حسن نصرالله را تایید کردند که کشتن ترامپ و نتانیاهو، اندازه جبران یک بند کفش از حاج قاسم نیست و «ارزش کفش سردار سلیمانی از سر ترامپ بیشتر است».
انتقام و پیروزی در منطق امام شهید یعنی:
شکست هیمنه دشمن، شکست ابهت پوشالی دشمن، غلبه بر قدرت پوچ نرم افزاری دشمن، یعنی دشمن دیگر نتواند مثل قبل قلدری کند؛ یعنی در جنگ ارادهها، اراده و خواست او شکست بخورد.
شکست دشمن یعنی همزمان که میتواند با هوش مصنوعی پیشرفته ما را ترور کند، همزمان که میتواند با اف۳۵ و پهپاد فوق پیشرفته حمله نظامی داشته باشد، همزمان هزینهی اقدام خود علیه ما را بالا بداند، بفهمد ممکن است بتواند شخصیتهای ما را ترور کند ولی در عوض جبههی ما قویتر و اثرگذارتر به او ضربه اساسی میزند؛ پیروزی به این نیست که صرفاً یک انفجار در اسرائیل یا ایران رخ بدهد و بعد همه چیز اینجا و آنجا تمام بشود.
این پیروزی یعنی فرآیند، یعنی پروسه، یعنی اقدام گام به گام، یعنی حملات مرحله به مرحله.
چند سوال
حالا چند سوال ساده در مورد پیروزی یا شکست ایران از خودمان بپرسیم:
- آیا امروز آمریکا نسبت به اول جنگ رمضان، قویتر است یا ضعیفتر؟
- پایگاههای آمریکا در منطقه چطور؟
- اعتبار آمریکا در کشورهای منطقه چطور؟
- ابهت آمریکا در ناتو و اروپا چطور؟
- وضعیت ترامپ در افکار عمومی و احزاب داخل آمریکا چطور؟
- در مذاکرات اخیر چه کسی زمان مذاکره را انتخاب کرد؟
- چه کسی مکان مذاکرات را انتخاب کرد؟
- چه کسی پیش شرط مذاکره را تعیین کرد؟
- چه کسی ساختار مذاکرات و شروط مبنای مذاکرات را تحمیل کرد؟
- کدام کشور از درون دچار اختلاف و تنش شده؟
- ایرانِ در این این شبها توسط اجتماعات مردمی چه پیامی را به دنیا صادر میکند؟
ابعاد اقتصادی و نظامی و اجتماعی افول آمریکا بماند.
اما رژیم صهیونیستی:
- الان احساس امنیت بیشتری دارد یا احساس زوال بیشتر؟
- آیا ساکنین اراضی اشغالی بیشتر شدهاند یا فراری و رو به مهاجرت معکوس؟
- آیا گفتمان فلسطین جهانی شده یا گفتمان اسرائیل؟
- آیا جبههی مقاومت بعد از این جنگ قویتر شده یا ضعیفتر؟
- یمن و حزبالله و حشدالشعبی ضعیفتر شدهاند یا قویتر؟
اگر عالمانه و صادقانه به این سوالها پاسخ بدهیم، به این نتیجه میرسیم که الان مسئله این نیست که «پیروزی اتفاق نیفتاده» بلکه مسئله این است که «پیروزی را غلط تعریف کردیم».
در منطق کربلا و امام حسین(ع) رهبر نهضت به شهادت میرسد، اما نهضت، نه تنها شکست نمیخورد بلکه خدا ملت امام حسین را مبعوث میکند تا با ندای «یالثارات الحسین» آنقدر به دشمن ضربه بزنند تا زمینه برای ظهور «أنا بن الحسین» فراهم شود.
اینکه برخی این روزها میپرسند مگر قرار نبود اسرائیل را همین الان نابود کنیم؟ نمیداند که اسرائیل که هیچ، ما ۴۷ سال است که داریم جبهه صهیونیسم و اسرائیل را نابود میکنیم.
اسرائیل فقط چند ساختمان و پادگان و سران صهیونیست دنیا نیستند که چند بار موشک بزنیم تا نابود شوند. ما باید آنقدر به هیمنه اسرائیل و آمریکا در «میدان با موشک» و در «جنگ دیپلماسی با مذاکره عزتمندانه» و در «خیابان با فریاد الله اکبر و مرگ بر آمریکا و اسرائیل» ضربههای هزار نقطه بزنیم تا نهایتا به پیروزی و ظهور برسد.
این پیروزی در نظام فکری امام حسین علیهالسلام و فرزندش یک فرآیند تدریجی است نه ضربه دفعی. این جنگ و تقابل متوقف نمیشود بلکه همچنان ادامه دارد.
