شرایط امروز جنگ
فرصت‌ها تهدیدات،راهکارها، باید و نبایدها
✍️ حسین عکافان
مقدمه
در شرایطی که منطقه در پیچ تاریخی حساسی قرار دارد، نظام سلطه با ترکیبی از عملیات روانی، فشار دیپلماتیک و تهدید نظامی به دنبال شکستن اراده ملت ایران است.
اما آنچه در این میان نادیده می‌ماند، عمق راهبردی جمهوری اسلامی ایران و شکاف‌هایی است که در جبهه مقابل در حال شکل‌گیری است.
۱. شرایط امروز:
جنگ ترکیبی در اوج خود
دشمن در سه جبهه موازی عمل می‌کند: جبهه رسانه‌ای-شناختی، جبهه دیپلماتیک و جبهه نظامی-امنیتی.
جبهه رسانه‌ای-شناختی:
تحریف تمدن ایران در سخنرانی وزیر خارجه آمریکا در آتن، تلاشی آشکار برای ساخت روایتی «تمدن‌ستیز» از ایران است. روپیو در حالی از دموکراسی یونان می‌گوید که از کوروش‌نامه و تأثیر آن بر اندیشه پدران بنیان‌گذار آمریکا سخنی نمی‌گوید. این سکوت معنادار، بخشی از جنگ شناختی است تا ایران را در جایگاه «دشمن تمدن» بنشاند و اتحاد غرب را حول این روایت بازسازی کند.
جبهه دیپلماتیک-امنیتی:
سفر وزیر کشور به باکو برای توسعه با عنوان همکاری‌های امنیتی و مرزی در شرایطی انجام می‌شود که همزمان باکو با شیطنت، محدودیت‌های اعمال‌شده ای بر حجاب در مدارس آذربایجان را شروع نمود و این نشان‌دهنده تلاش برای مدیریت افکار عمومی شیعی در آذربایجان و منطقه علیه جمهوری اسلامی است. که باید مسئولین نسبت به تصمیم سازان نفوذی بیشتر حساس باشند. نمونه‌ای دیگر از اعمال نفوذ تصمیم سازان، کیک بری در سفارت عربستان در تهران.
جبهه نظامی-امنیتی:
تنگه هرمز به میدان آزمون اراده دو طرف تبدیل شده است. حوادث اخیر برای نفتکش‌ها و اذعان غیرمستقیم به ناامنی در این آبراه حیاتی، نشان می‌دهد که ایران ابزارهای خود را در میدان به کار گرفته است.
فرصت‌ها: شکاف در جبهه دشمن
برخلاف تصور بعضی از رسانه‌ها، نظام سلطه در وضعیت انسجام نیست. سه شکاف عمده قابل شناسایی است:
شکاف اول:
بحران انسانی و افکار عمومی در آمریکا. آمار تلفات آمریکا در عملیات‌های مرتبط با ایران از ۱۸ به ۲۱ کشته و ۸۶۵ مجروح افزایش یافته است. این ارقام در حالی منتشر می‌شود که پنتاگون به «عدم شفافیت» متهم شده و حتی نمایندگان کنگره خواستار توضیح شده‌اند. هزینه ۴۳.۶ میلیارد دلاری عملیات و سایه سنگین تجربه عراق با بیش از ۴۵۰۰ کشته، فضای سیاسی آمریکا را برای ماجراجویی جدید محدود می‌کند.
شکاف دوم:
فرسایش در سرزمین‌های اشغالی:
آمار رسمی رژیم صهیونیستی نشان می‌دهد مهاجرت معکوس به رکورد بی‌سابقه ۸۳ هزار نفر در سال رسیده است. مهاجرت یهودیان از ۷۵ هزار نفر در ۲۰۲۲ به ۳۱ هزار نفر در ۲۰۲۴ سقوط کرده است. این یعنی پروژه «اسرائیل امن» که ستون فقرات مشروعیت رژیم صهیونیستی است، در حال فروپاشی است.
شکاف سوم:
ابتکار عمل ایران در میدان
جمهوری اسلامی ایران راهبردش را از تدافعی به تهاجمی تغییر داده. همان‌طور که در دیمونا نشان داده شد، پاسخ ایران «طولانی‌تر، گسترده‌تر و در جغرافیای جدید» خواهد بود. تهدید متقابل علیه تأسیسات حساس، معادله بازدارندگی را به نفع ایران تغییر داده است.
تهدیدات:
آنچه باید مراقب آن بود
تهدید اول:
عملیات غافلگیرکننده در پنجره زمانی حساس. تحلیل‌ها از احتمال حمله در بازه «اول آبان تا ۳۰ آذر» سخن می‌گویند. دشمن ممکن است با محاسبه اشتباه، به دنبال ضربه‌ای باشد که قبل از تغییر معادلات، ایران را در وضعیت انفعال قرار دهد.
تهدید دوم:
نفوذ در بدنه تصمیم‌سازی همراهی برخی تصمیم‌سازان با دعوت‌های دیپلماتیک در شرایطی که دشمن در حال جنگ شناختی است، نیازمند هوشیاری است. اعتماد به سیستم فرماندهی محور مقاومت، رمز عبور از این پیچ است.
تهدید سوم:
تضعیف انسجام داخلی:
هدف اصلی دشمن، ایجاد شکاف بین مردم و نظام است. هر اقدام دیپلماتیک یا رسانه‌ای که این انسجام را هدف بگیرد، در خدمت دشمن قرار می‌گیرد.
راهکارها:
از بازدارندگی تا ابتکار
۱. بازدارندگی فعال در هرمز:
تنگه هرمز برگ برنده ایران است.،
«اجازه نباید داد، قیمت نفت پایین بیاید». باید این ابزار را هوشمندانه و متناسب با تحولات به کار گیریم.
۲. عمق‌بخشی به محور مقاومت: تحولات یمن نشان می‌دهد انصارالله به قدرت منطقه‌ای تبدیل شده است. هماهنگی و تقویت این جبهه، فراغت عملیاتی دشمن را به شدت محدود می‌کند.
۳. دیپلماسی هوشمند با همسایگان: سفر وزیر کشور به باکو باید در چارچوب تقویت همکاری‌های امنیتی و مقابله با تهدیدات مشترک دیده شود.
۴. تقویت روایت تمدنی ایران: ایران سرزمینی است که مهاجمان بسیاری از یونانیان تا مغولان به آن حمله کردند، اما شعله‌های این تمدن درخشان آن‌ها را مغلوب خود کرد. این روایت باید با قدرت در سطح جهانی منتشر شود.
بایدها و نبایدها
بایدها:
تقویت انسجام داخلی حول منافع ملی؛ حفظ و تقویت ابتکار عمل در میدان؛ روایت‌سازی از دستاوردهای تمدنی ایران؛ آمادگی برای همه سناریوها.
نبایدها:
- اعتماد به وعده‌های دیپلماتیک در شرایط جنگ ترکیبی؛
- واکنش انفعالی به عملیات روانی؛
- نادیده گرفتن شکاف‌های واقعی در جبهه دشمن.
وضعیت روحیه در جبهه مقابل
داده‌ها تصویری روشن از فرسایش در جبهه دشمن ارائه می‌دهد. در آمریکا، بحران شفافیت پنتاگون و اختلافات کنگره بر سر آمار تلفات نشان‌دهنده فشار روانی فزاینده است. در سرزمین‌های اشغالی، تصویر «دژ شکست‌ناپذیر» فروپاشیده و امنیت روانی شهرک‌نشینان به چالش کشیده شده است. رکورد مهاجرت معکوس و بحران اعتماد، عمیق‌تر از تهدیدات نظامی برای رژیم صهیونیستی است.
در مقابل، جمهوری اسلامی ایران در وضعیت انسجام و ابتکار عمل قرار دارد. همان‌طور که تجربه کردیم کرده: « ۳۰ سال مذاکره کردیم( از زمان گفتگوهای انتقادی ما با اروپائیان توسط ظریف)، یک تحریم لغو نشد، اما سه هفته بعد از جنگ ۴۰ روزه مقاومت کردیم و خود آمریکایی‌ها آمدند تحریم‌های نفتی ما را برداشتند».
جمع‌بندی:
عبور از پیچ تاریخی
آنچه امروز در جریان است، نه یک جنگ ساده، بلکه آزمون تاریخی اراده‌ها است. دشمن با ترکیبی از ابزارهای شناختی، دیپلماتیک و نظامی به دنبال ایجاد بی‌ثباتی است، اما آنچه در معادله نادیده می‌گیرد، عمق راهبردی ایران و فرسایشی کردن جنگ از طرف در جبهه مقاومت است.
اعتماد به سیستم فرماندهی مقاومت با محوریت رهبر معظم انقلاب، آمادگی همه‌جانبه، و حفظ انسجام ملی، رمز عبور از این پیچ تاریخی است. نظام سلطه ای که امروز در وضعیت استیصال قرار دارد، و بدنبال غافلگیری است . پس باید هشیار وبرای همه سناریوها آماده باشیم و پیام قدرت خود را به دشمن مخابره کنیم، تا مرتکب حماقت دیگری نشود.
تاریخ نشان داده که جمهوری اسلامی ایران، با اقتدار در مقابل بدخواهان سر خم نکرده و وجبی از خاک خود را به بیگانگان واگذار نکرده است. این میراث کوروش، این میراث هزاران سال تداوم تمدن، امروز در دستان ما امانت است.
مهر ۱۴۰۵
