باید دوچرخه اختراع کنیم!
برای نوشتن این یادداشت چند روزی با خودم کلنجار رفتم و حتی با گمانه زنی با برخی دوستان، شاهد واکنش صددرصد مثبت برای این نظریه نیافتم ولی در نهایت تصمیم گرفتم این ایده نه تنها جدید و بلکه قدیمی اما متروک شده را با شما خواننده گرامی در میان بگذارم.
گفته می شود در میان جنگ جهانی میان قدرت ها درست به هنگام جلسه فرماندهان ناو غول پیکر، از اتاق راداری به فرمانده اطلاع دارند که در کمتر از چند دقیقه کشتی مورد اصابت اژدر شلیک شده دشمن قرار می گیرد و اکنون هر تصمیمی برای مانور یا تغییر مسیر یا برگشت ناو نمی تواند این کشتی غول پیکر را از برخورد با اژدری که تا چند دقیقه دیگر به آن برخورد می کند نجات دهد. مگر این که خدا ما را نجات دهد. در همین هنگام یکی از دریاداران ناو گفت فرمانده اجازه دهد همه کارکنان بر روی عرشه رفته و به سمت دریا فوت کنند تا شاید مسیر اژدر تغییر کند و به این ناو لعنتی برخورد نکند. سایر درجه داران به حالت تهاجم و توبیخ گفتند:«این چه وقت مزاح و شوخی است؟» ناگهان کاپیتان ناو گفت:«اتفاقا صحیح می گوید» لذا بلافاصله دستور داد تمام ژنراتورهای متحرک درون کشتی به سطح دریا برده شده و با روشن کردن آنها در سطح و عمق متوسط دریا موج ایجاد کنند تا اژدر شلیک شده با برخورد با این موج ها مسیرش تغییر کند. و بدین گونه یک پیشنهاد خنده اور ناو را از خطر برخورد با اژدر نجات داد.
حدود بیست سال پیش رئیس جمهور کشورمان در اجلاس داووس سوئیس مطالبی به این مضمون گفت: امروزه خطر انحصار تکنولوژی در دست غرب می تواند فاجعه ببار آورد و دنیا باید برای رفع این انحصار تلاش کند و زبانی به کار گرفته شود که متعلق به فرهنگ، ملت یا شرکت و سیستم خاصی نباشد و همه ملت ها و دولت ها در آن مشارکت داشته باشند. در آن زمان کسی به عمق این پیشنهاد توجه نکرد و ضایعات آن را حداقل در منطقه خلیج فارس و در انفجار پیجرها و حمله های سایبری به تاسیسات و مراکز مهم سایبری و صنعتی مشاهده می کنیم.
علم، علم است و همه جای دنیا 2 به اضافه 2 چهار خواهد شد. اما زبان گفتن و نوشتن این فرمول و به انحصار در آوردن آن توسط قدرت های بزرگ و کشورهای سلطه گر و مستبد و استعمارگر که همه اینان بازیچه و عامل دست شرکت ها و تراست های بزرگ در دنیا شده اند؛ توانسته است قدرتی ویژه و انحصاری به آنها بدهد .
در جنگ 12 روزه اسرائیل که بدون رعایت هیچگونه از معاهدات و پروتکل های سیاسی و دیپلماتیکی و تنها بر اساس زور گویی بر ملت ایران تحمیل گردید؛ دنیا به روشنی متوجه شد آنچه توانست اسرائیل را در هنگام حمله اول به صورت غافلگیرانه موفق کند نه توانایی نظامی بلکه داشتن انحصار دانش و علم ارتباطات در عملیات جنگی که به مدد تجهیزات و تسلیحات آمریکا و سایر ارابابانش در اروپا بود؛ شکل گرفت.
این عملیات ناجوانمردانه توانست در یک لحظه بیش از 30 فرمانده و دانشمند ایرانی را از ملت ایران بگیرد اما توانایی و قدرت فرماندهی توانست بلافاصله در کمتر از 12 ساعت، این ضایعه را جبران و نیروهای مسلح با واکنش مناسب و زدن سیلی دندان شکن به اسرائیل این پادگان نظامی را زیر پای موشک های ایرانی له کند، تا آنجا که اربابش برای نجات اسرائیل مجبور شد مستقیم وارد کارزار شده و با بمب باران تاسیسات هسته ای ایران و سپس گرفتن جواب موشکی محکم تر درخواست آتش بس بدهد.
هرچند ایران با پایان دادن به تبادل آتش به صورت مشروط موافقت کرده است؛ اما هنوز آتش این خباثت دشمن زیر خاکستر است و این نکته پا بر جاست تا انحصار تکنولوژی در اختیار دشمن زبون باشد ما هر لحظه باید منتظر این گونه گستاخی ها باشیم.
اصولا دشمنی استکبار با هسته ای ایران نه به این خاطر است که ایران بر خلاف تمامی فتاوای مراجع می خواهد بمب بسازد بلکه فقط به این دلیل است که دانش هسته ای بومی شده و در میان هزاران دانشمند ایرانی منتشر و فراگیر گردیده و دشمن نیز اگر بتوانند به قول رئیس جمهور اسبق امریکا تمامی پیچ و مهره های این دانش را در ایران از بین خواهند برد.
تمامی مطلعین و دانشمندان می دانند آنچه موجب موفقیت عملیات غافلگیرانه اسرائیل شد نه توانایی نظامی بلکه انحصار دانش فناوری در دست آنان بوده است. علومی که ریشه در علم ارتباطات و شبکه های مجازی و سکوهای صددرصد دولتی و وابسته به سیستم اطلاعاتی یا مطیع محض آنها بوده و می باشد.
با این حال ضرورت دارد به این موضوع مهم اندیشه شود که چگونه می توان با حفظ اصول تکنولوژی در جهان امروز و بدون بازگشت به عقب و حفظ تمامی پروتکل های جاری در علوم، تکنولوژی و ارتباطات، با یک دانش بومی کاری کنیم که دشمن نتواند با انحصارگرایی خود، مرز و بوم ما را مورد تجاوز خصمانه قرار دهد.
فیلترینگ سکوهای مجازی یا کنترل خطوط ارتباطاتی و پایین آوردن پهنای باند اینترنت جهانی و حتی سمت و سوق دادن فعالیت ها به سمت اینترنت ملی، شاید در کوتاه مدت پاسخگوی نیازهای عملیاتی ما باشند اما در دراز مدت چاره اساسی برای حل این معضل نخواهند بود.
لذا تنها راه برای حل این مشکل، رفتن به سمت دانش و تکنولوژیِ بومی است که دنیا را ناچار کند برای دستیابی به دانش تمام ایرانی ابتدا بایستی زبان و سپس فرهنگ عدم تسلیم پذیری ایرانی را فرا بگیرد.
هرچند هم اکنون در رابطه با ملی شدن علوم و دانش ملی و بومی و ترویج سکوهای ایرانی؛ اقدامات خوب و تقریبا فراگیری به عمل آمده که جای تقدیر و تشکر است، اما برای رسیدن به تمامی اهداف ملی شدن دانش و علوم بایستی گام های بلندتری برداشته شود. در این رابطه توجه به موضوع فراگیر کردن اعتماد ملی و بهر ه برداری از همه توان ها و پناسیل نهفته شده در داخل کشور بسیار مهم است.
در زیر به عواملی که می تواند ملت و کشور را در رسیدن به اهداف ملی شدن دانش ارتباطات بومی یاری نمایند اشاره می گردد:
- اراده ملی جهت رسیدن به این دانش، که در گام نخست بایستی با ترغیب به ترک یا محدود کردن آحاد مردم در استفاده از سکوهای خارجی صورت بپذیرد.
- اراده و خواست متولیان و مسئولین مربوطه در بالاترین سطوح عالی کشور به صورت همزمان شکل بگیرد.
- اراده مسولین فرهنگی و آموزشی و پرورشی و دانشگاهی ایرانی به تنظیم مفاد درسی و دانشگاهی تمام ایرانی به سمت داشتن نگاه به توانایی و دانش بومی تمام ایرانی؛
- تنظیم برنامه های دولتی و ملی در قوانین بالا دستی به سمت رسیدن به اهداف مد نظر در این رابطه؛
- تنظیم قوانین و مقررات مربوطه لازم الاجرا توسط قوه مقننه و اجرای صددرصد آن توسط قوه مجریه فارغ از هر جناح و خط بازی های معمول؛
- فراهم کردن بسترهای مناسب تر برای ترویج سکوهای ایرانی از جمله ملی کردن آنان و ارائه خدمات رایگان و یا ارزان قیمت به سکوهای ایرانی؛
- فراهم کردن بسترهای مناسب تر برای کسب و کارهای مجازی و ارائه امتیازات و مجوزات لازم در این رابطه به کاربران بومی در سکوهای ایرانی؛
- فراهم کردن حضور تمامی تفکرات و اندیشه ها در این فضا فارغ از مسائل سیاسی و با رعایت شئونات اسلامی و اخلاقی و انقلابی؛
- اولویت بندی ارائه امتیازات و تسهیلات دولتی و ملی به کسب و کارهای ایرانی در فضای ارتباطات ملی؛
- عدم فراهم نمودن؛ یا ارائه محدودیت های غیر ضروری بدون اجرای فشار دولتی در دادن امکانات و تسهیلات لازم برای استفاده از سکوها و تجهیزات غیر ملی به نحوی که قابل دور زدن برای گروه های فشار و کاسبان این شرایط فراهم نکند.
مجید بهمنی
تابستان 1404
شب تاسوعا
