تحلیل ایرانی
بررسی و تحلیل
مرضیه ضیغمی

جاسوسی از فضای مجازی-2

0

جاسوسی از فضای مجازی-2

مقدمه:

در قسمت اول به صورت کلی در خصوص  نقش  رسانه ‌های اجتماعی، خطرات و نگرانی‌ ها گفته شد و اعلام گردید چرا حریم خصوصی برای رسانه‌ های اجتماعی مهم است؟ و  رسانه ‌های اجتماعی در این رابطه چه نوع داده‌ هایی را جمع‌ آوری می‌کنند؟ در قسمت دوم توضیحاتی در مورد اینکه شرکت‌های تجاری با این داده‌ها چه می‌کنند؟ و در این رابطه مسائل رایج حریم خصوصی رسانه‌های اجتماعی چه مواردی هستند خواهد آمد ….

شرکت‌های تجاری با این داده‌ها چه می‌کنند؟

پلتفرم‌های رسانه های اجتماعی از داده ‎ها برای تجزیه و تحلیل بازار، نمایش تبلیغات هدفمند، سفارشی کردن خدمات و توصیه‌ی پست‌ها استفاده می‌کنند. دوست نداشتن و لایک کردن نیز می تواند به شکل دادن پرتره‌ی رسانه‌های اجتماعی کاربر کمک کند.شرکت‌های تجاری از این اطلاعات برای یافتن منافع مشتریان خود استفاده می‎کنند. آنها ممکن است بپرسند که آیا تبلیغات آنها به درد کاربر می‌خورد یا خیر. این سوالات کوتاه می تواند به شخصی سازی تبلیغات با توجه به علایق افراد کمک کند.

نظرسنجی‌های رسانه های اجتماعی نیز سوالاتی در مورد علایق شما می‎پرسند. این پاسخ‌ها ثبت می‌شوند و شرکت‌های مرتبط می‌توانند این داده‌ها را به همراه سایر اطلاعات در رده‌ی علاقه‌مندی مربوطه، مانند صاحب حیوان خانگی، علاقه‌مند به ماشین یا علاقه‌مند به بازی‌های‌ ویدیویی قرار دهند. با اطلاعات جمع‌آوری‌شده از این نظرسنجی‌ها، شرکت‌ها می‌توانند کاربران را برچسب‌گذاری کنند تا آنها را با پست‌های رسانه‌های اجتماعی خود درگیر نگه دارند.

وقتی یک پلتفرم برندی را تبلیغ می‌کند، در ازای آن پول می‌گیرد. این پست‌ها ممکن است به‌عنوان محتوای حمایت‌شده برای کاربران دارای داده‌های مربوط به برند تبلیغاتی ظاهر شوند. شرکت‌ها برای ظاهر شدن در فیدهای رسانه‌های اجتماعی با کاربرانی که محصولاتشان را مطابقت دارند، پول می‌دهند. این اطلاعات هدفمند از کوکی‌های ردیابی یا اطلاعات به اشتراک گذاشته شده جمع‌آوری می‌شود. اگر کاربران یک ایمیل یا شماره تلفن ارائه دهند، شرکت‌ها می‌توانند از آن‌ها برای به اشتراک گذاشتن اطلاعات درباره‌ی محصولات و خدمات خود با کاربران نیز استفاده کنند.

مسائل رایج حریم خصوصی رسانه‌های اجتماعی

سوء‌استفاده گران با حجم زیادی از داده‌هایی که در حساب‌های رسانه‌های اجتماعی کاربران وجود دارد، می‌توانند اطلاعات کافی برای جاسوسی از کاربران، سرقت هویت و تلاش برای کلاهبرداری پیدا کنند. تسامح در حفاظت از داده‌ها و نقص‌ها و حفره‌های موجود در کنترل‌ حریم خصوصی می‌تواند اطلاعات کاربر را هنگام استفاده از رسانه‌های اجتماعی در معرض خطر قرار دهد. سایر مسائل مربوط به حریم خصوصی رسانه‌های اجتماعی شامل موارد زیر است:

1. داده کاوی برای سرقت هویت سوء‌استفاده‌گران برای سرقت هویت شخصی به اطلاعات زیادی نیاز ندارند. آنها می‌توانند از اطلاعاتی که در رسانه‌های اجتماعی در دسترس عموم قرار دارد، برای هدف قرار دادن قربانیان استفاده کنند. به عنوان مثال، می‌توانند نام کاربری، آدرس، آدرس ایمیل و شماره تلفن کاربران را جمع‌آوری کنند تا آنهارا با کلاه برداری‌های فیشینگ هدف قرار دهند.یک سوء‌استفاده‌گر حتی با یک آدرس ایمیل یا شماره تلفن، می‌تواند اطلاعات بیشتری مانند رمز عبور فاش شده، شماره‌ی تامین اجتماعی و شماره‌ی کارت اعتباری را بیابد.

2. خلأهای تنظیم حریم خصوصی حساب‌های رسانه‌های اجتماعی آنقدرها که کاربران فکر می‌کنند خصوصی نیستند. به عنوان مثال، اگر کاربری چیزی را با یکی از دوستانش به اشتراک گذاشته باشد و او مجدداً آن را ارسال کند، دوستان آن دوست نیز می‌توانند اطلاعات را مشاهده کنند. اطلاعات بازنشر شده‌ی کاربر اصلی اکنون در مقابل مخاطبان کاملاً متفاوتی قرار دارد.حتی گروه‌های بسته و غیرپابلیک هم کاملاً خصوصی نیستند چون پست‌ها، از جمله هر نظر، قابل جستجوست.

3. تنظیمات مکان

تنظیمات مکان می‌تواند مکان کاربر را ردیابی کند. حتی اگر تنظیمات موقعیت مکانی خود را خاموش کنید، راه‌های دیگری برای هدف قرار دادن مکان دستگاه وجود دارد. استفاده از وای‌فای عمومی، دکل‌های تلفن همراه و وب‌سایت‌ها نیز می‌تواند مکان‌های کاربر را ردیابی کند. موقعیت مکانی کاربر همراه با اطلاعات شخصی می‌تواند اطلاعات دقیقی را از نمایه‌ی کاربر در اختیار قرار دهد. سوء‌استفاده‌گران هم‎چنین می‌توانند از این داده‌ها برای یافتن فیزیکی کاربران یا کسب اطلاعات دیجیتالی بیشتر در مورد عادات آنها استفاده کنند.

4. آزار و اذیت اینترنتی

رسانه‌های اجتماعی ممکن است برای آزار و اذیت سایبری استفاده شوند. سوء‌استفاده‌کنندگان برای ارسال پیام‌های تهدیدآمیز یا ایجاد ناراحتی عاطفی نیازی به ورود به حساب شخصی ندارند. به عنوان مثال، کودکانی که حساب‌های رسانه‌های اجتماعی دارند احتمالاً با رفتارهای نامناسب همکلاسی‌هایشان در فضای مجازی مواجه می‌شوند.

داکسینگ نوعی دیگر از آزار و اذیت سایبری است که به طور عمد اطلاعات شخصی یک نفر مانند آدرس یا شماره تلفن او را به اشتراک می‌گذارند تا به او آسیب بزنند. سوء‌استفاده‌گران، دیگران را تشویق می‌کنند که این فرد را آزار دهند.

5. اطلاعات نادرست

اطلاعات نادرست می‌تواند به سرعت در رسانه‌های اجتماعی دست‌به‌دست شود . ترول‌ها هم‌چنین به دنبال تحریک سایر کاربران به بحث‌های داغ با دستکاری احساسات هستند.اکثر پلتفرم‌های رسانه‌های اجتماعی دستورالعمل‌های تعدیل محتوا را دارند، اما ممکن است تا پست‌ها تعدیل شوند، طول بکشد. قبل از ارسال یا باور چیزی در رسانه‌های اجتماعی، اطلاعات را دوباره بررسی کنید.

6. بدافزارها و ویروس ها

از پلتفرم‌های رسانه‌های اجتماعی می‌توان برای ارائه‌ی بدافزار استفاده کرد که می‌تواند سرعت کامپیوتر را کاهش دهد، با تبلیغات به کاربران حمله کند و داده‌های حساس را بدزدد. مجرمان سایبری می‌توانند حساب رسانه‌های اجتماعی را تصاحب‌کنند و بدافزار را هم به حساب آسیب‌دیده و هم در تمام دوستان و مخاطبین کاربر توزیع کنند.

منبع: متسا

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.