« جنگ اقتصاد؛ حماقتی که دامنِ خود نظام سلطه را گرفت»
دشمنِ ما، که از شکستِ نظامیِ خود به ستوه آمده، اکنون به «جنگ اقتصادی» پناه آورده است. ترامپ میخواهد ایران را محاصره کند تا تسلیم شود؛ اما او در محاسباتش، یک نکتهی حیاتی را نادیده گرفته است: ما ۴۷ سال است که در یک جنگِ تمامعیارِ اقتصادی به سر میبریم و هر روز، مسیرهای تازهای برای عبور از تحریم مییابیم. اما بیایید نگاهی به خودِ این جنگ اقتصادی بیندازیم. این جنگ، پیش از آنکه ایران را هدف گیرد، خودِ آمریکا و متحدانش را به نابودی کشانده است. بدهیهای سرسامآورِ ۴۰ تریلیون دلاری، نرخِ بهرهی اوراقِ قرضه که به بالاترین سطحِ قرنِ بیستویکم رسیده و هزینههایِ لجستیکِ تجارتِ جهانی که چندین برابر شده، همگی نشان از «حماقتی» دارد که دامنِ خودِ آنها را گرفته است.
نتانیاهو به ترامپ پیشنهادِ «محاصرهی شش ماهه» داد تا ایران را به زانو درآورد، اما غافل از آنکه محاصرهی دریایی، چیزی نیست که برای ایران تازگی داشته باشد. ما در همین چند ماه اخیر، علیرغم حضورِ ناوگانِ آمریکایی، نفتِ خود را فروختهایم و در یک هفته، ۷۰ میلیون بشکه صادر کردیم. اما درسی که دشمن باید از این «حماقت» بگیرد، این است که «هزینههایِ جنگ» فقط در میدانِ نظامی نیست؛ بلکه در میدانِ اقتصادِ جهانی نیز، او بازنده است. محاسباتِ غلطِ او، اشتیاقِ جهانیان به بمباتم را افزایش داده و اعتبارِ نهادهایِ نظارتی چون آژانس را از بین برده است.
با این حال، پاسخِ ایران به هرگونه تشدیدِ محاصره، «زلزلهوار» و غیرقابلِ پیشبینی خواهد بود. ما به تمامِ کشورهایِ منطقه و جهان هشدار میدهیم که اگر در این محاصرهی ناعادلانه، با آمریکا همراه شوند، منافعِ خود را از دست خواهند داد. پیامِ ما صریح است: «هر کشوری که دشمنِ ما شود، دشمنیِ او را با پاسخِ متقابل، پاس میدهیم.» این، یک هشدارِ ساده نیست؛ این، اعلامِ یک راهبردِ جدید در معادلاتِ انرژیِ جهان است. اگر یک قطره نفت از خلیجفارس عبور نکند، این نه یک تهدید که یک وعدهی قطعی است؛ و این، قدرتِ «بازدارندگیِ اقتصادی» ایران در بالاترین سطحِ خود است.
✍️ حسین عکاف
