فرق مذاکرات امنیتی با مذاکرات سیاسی با زبان ساده
از آن جایی که در این چند روزه سؤالاتی درجامعه مطرح شده است تذکر چند نکته لازم می باشد؛
در هرجنگی ابتدا “نیروهای امنیتی” متخاصمین با هم ملاقات و مذاکره می کنند سپس وقتی تصمیم ها گرفته و مقدمات پخت و پز شد مقامات سیاسی به مذاکره می روند.
مذاکره امنیتی هیچگاه تأکید می کنم هیچگاه تعطیل نمی شود.
در این مذاکرات از خط و نشان کشیدن و کری خوانی برای یک دیگر تا ترتیبات پایان جنگ و تبادل اسرا و… همه بحث و بررسی می شود و این دست مذاکرات امنیتی از روز اول تا پایان جنگ و پس از آن ادامه دارد.
مذاکرات امنیتی را بخش امنیتی کشورها انجام می دهند برای نمونه دوسال جنگ غزه بود و حماس با رئیس موساد در قطر مذاکره می کرد در انتها اسرائیل دید فشار نظامی جواب نمی دهد و مجبور به تبادل اسرا با مذاکره شد؛ یا مذاکرات پکن بین ایران و عربستان ابتدا از سوی امنیتی ها شد. سپس دبیر وقت شعام شهید شمخانی با دبیر شعام سعودی ملاقات کرد و آنگاه بدنه وزارت خارجه دیدار نمود که به بازگشایی سفارتخانه ها انجامید.
یکی از نمونه های مذاکرات امنیتی میان ایران و آمریکا در زمان امام خمینی (ره) مذاکرات مک فارلین مشاور امنیت ملی آمریکا بود که افشا شد، ناگهان جامعه انقلابی آن زمان، ملتهب شد و احساس خیانت به همه دست داد، هشت نماینده مجلس یعنی سید محمد خامنهای، جلالالدین فارسی، سیرجانی، موسویانی، نیکروش، فهیمکرمانی، نجفی و اسرافیلیان طی نامه تندی از وزیر امور خارجه توضیح خواستند؛
امام خمینی (ره) به شدت مقابل این قضیه ایستادند و در سخنرانی تندی که ایراد کردند و مشهور به سخنرانی “این تذهبون” شد، همه را ساکت نمودند:
« من هیچ توقعی نداشتم از بعض این اشخاص، ولو بعضیشان در نظر من پوچاند، لکن از بعضی از این اشخاص که سابقه دارند هیچ توقع نداشتم که در این زمان که باید فریاد بزنند سر آمریکا، فریاد میزنند سر مسئولین ما! چه شده است؟ شماها چهتان است؟ چه کردید شماها؟ شماها چرا باید تحت تأثیر تبلیغات خارجی واقع بشوید یا تحث تأثیرات نفسانیت خودتان؟ در یک همچون مساله مهمی که باید همه شما دست به هم بدهید و ثابت کنید به دنیا که ما وحدت داریم، وحدت ما این طور شده است و در روزی که هفته وحدت است چرا شماها میخواهید تفرقه ایجاد کنید؟ چرا میخواهید بین سران کشور تفرقه ایجاد کنید؟ چرا میخواهید دو دستگی ایجاد کنید؟ چه شده است شما را؟ کجا دارید میروید؟ این تذهبون؟…. لحن شما در آن چیزی که به مجلس دادید، از لحن اسرائیل تندتر است، از لحن خود کاخ نشینان آن جا تندتر است. شما چه شدهاست این طور شدید؟ شما که این نبودید بعضیتان. من بعضیتان را میشناسم، شما اینطور نبودید.»
https://www.aparat.com/v/p52t5hi
یک سؤال حقی که وجود دارد این است؛ چرا هیچ کس برای ما حرف نمی زند که بفهمیم چه خبر است؟ پاسخ این است؛ مذاکرات امنیتی باید پنهان بماند و اساساً هیچگاه نباید افشا شود. چون معلوم نیست چه نتایجی دارد در مذاکرات امنیتی طرفین بر خواسته حداکثری خود پافشاری می کنند و معلوم نیست چه زمانی جنگ تمام می شود لذا افشای هرقسمت به زیان طرفین است.
می پرسند پس چرا ترامپ می گوید؟
پاسخ ساده این است که؛
اول؛ او احتیاج به مهار بازار دارد؛
دوم؛ ترامپ در مخمصه گرفتار شده و دائماً نه تنها دموکرات ها بلکه جنبش طرفدارش ماگا هم می گویند شکست خورده است و همه در آمریکا او را مسخره می کنند.
(ماجرای مک فارلین را هم ابتدا جناح منتظری بدون مشورت های داخلی در مجله الشراع لبنان افشا کرد. مرحوم آقای هاشمی رفسنجانی از ترس شیوع آن در ایران در خطبه نمازجمعه مفصل افشا کرد، که ماجرا بالا گرفت و در آمریکا منجر به کشمکش طولانی مدت میان دموکرات ها و جمهوری خواهان شد. اما در ایران با تدبیر و حمایت امام ره جنجال خوابید.)
نتیجه:
مذاکرات امنیتی تا به مذاکرات سیاسی منجر نشود افشای آن هیچ نتیجهای ندارد و اغلب آشکار کردن زود هنگام جزئیات و حتی کلیات مذاکرات امنیتی یعنی فشار آوردن برای رسیدن به مذاکرات سیاسی و بهره برداریهای سیاسی است.
حتی افشای بخش های پنهان مذاکرات سیاسی هم درست نیست نتانیاهو(بخوانید نتانیابو) برای فشار سیاسی بر دولت ترامپ گفت؛ ونس هرروز به من گزارش می دهد و در هواپیما تمام مذاکرات را برای من بازگو کرد!!! این بیان و افشاگری در حقیقت یک افشاگری بود که از سوی آمریکایی ها به عنوان تحقیر دولت ترامپ تلقی شد، چون او نتانیاهو(بخوانید نتانیابو) نمی خواهد آمریکا از منطقه برود.
در نتیجه فرق مذاکرات امنیتی با مذاکرات سیاسی این است که مذاکرات امنیتی همیشه بوده و خواهد بود و از سوی بخش امنیتی در هر نظام سیاسی انجام می گردد و پخت و پز آن مذاکرات پس از به نتیجه رسیدن ش امنیتی از سوی بخش سیاسی استفاده خواهد شد. بنابراین افشای مذاکره امنیتی در هر مرحله باشد؛ کاری ضد حرفهای و بیهوده بوده که فقط برای بهره برداری های زود هنگام سیاسی می توان از آن استفاده کرد.
منبع: نخل1
