وحدت ملی سپر بازدارندگی در برابر جنگ شناختی و سناریوی آشوب
حسین عکافان
این روزها دشمن همزمان دو مسیر را دنبال میکند:
✔از یک سو با انباشت نیرو و تجهیزات، حضور ناوهای هواپیمابر، مانورهای هوایی و قرار گرفتن در وضعیت «آمادگی برای شلیک»، فشار نظامی و «بازدارندگی ناپایدار» را شکل میدهد.
✔ از سوی دیگر با ترور، خرابکاری، ضربه به زیرساخت، فشار اقتصادی و جنگ شناختی، تمرکز خود را به داخل ایران و شکاف اجتماعی منتقل کند.
هدف دشمن روشن است:
تبدیل فشار به نارضایتی، تبدیل نارضایتی به بحران امنیتی و بهرهگیری از خطاها، اختلافها برای آشوب در سالگردهای حساس مانند دی ماه و مقدمهسازی حمله بعدی.
در چنین شرایطی، جمهوری اسلامی ایران با رصد دقیق آرایش دشمن، توان آفندی و پدافندی بومی، آمادگی عملیاتی در زمین، هوا و دریا، تسلط بر تنگه هرمز و پاسخهای دقیق و بههنگام، بازدارندگی را زنده نگه میدارد؛ اما نقطه ثقل امنیت ملی، انسجام و وحدت ملی است.
باید با هوشمندی و هشیاری، فرصتها و تهدیدها را شناخت. و با تصمیمسازی عاقلانه، شفافیت مسئولان، گفتوگوی صادقانه با مردم، مدیریت فشار اقتصادی از جمله، موضوع بنزین و پرهیز از دوقطبیسازی میتواند نفوذ عناصر دشمن در تصمیمسازی نابخردانه و بهرهگیری از فرصتها برای فشار بر مردم و ایجاد آشوب را خنثی نمود.
۱) تصویر عملیاتی دشمن؛ آمادگی برای شلیک، فشار از داخل
نظام سلطه با انباشت نیرو و تجهیزات، حضور سه ناو هواپیمابر، مانورهای هوایی در عراق، سوریه و اردن و عملیات امنیتی-اطلاعاتی (ترور، خرابکاری، سایبری، ضربه به زیرساخت و جنگ شناختی) در وضعیت «آمادگی برای شلیک» قرار دارد. در این شرایط بازدارندگی ناپایدار است؛ احتمال حمله گسترده کاهش یافته اما گزینه نظامی در خدمت عملیات امنیتی و فشار داخلی باقی مانده است.
هدف کوتاه مدت نظام سلطه:
آشوب، بیثباتی و بهانهسازی در بازههای حساس مانند ۱۸ تا ۲۰ دی و سالگرد ۱8و۱۹ دی است پس هوشیار باید بود.
۲) توان آفندی، پدافندی و عملیاتی ایران
- آفندی:
✔.پاسخ دقیق به رادار رفاع بحرین با پهپاد،
✔. توان موشکی و پهپادی
✔. شهر موشکی جدید و
✔. تسلط بر تنگه هرمز؛
✔.ضربه در «لحظه» برای فلجکردن ماشین جنگی دشمن
- پدافندی:
- .سامانههای بومی اپتیکی و حرارتی،
- .انهدام جنگندههای متجاوز،
- .حفظ توان اصلی برای مرحله بعد از جمله، پراکندگی و پنهانکاری.
- عملیاتی:
مانور و آمادگی روزانه، مدیریت تنگه هرمز، ناکارآمد کردن محاصره زمینی و حفظ انسجام داخلی بهعنوان زیربنای بازدارندگی.
۳) فرصتها و تهدیدها
- فرصتها:
انسجام ملی پس از جنگ ۴۰ روزه، توان دفاعی بومی، موقعیت ژئوپلیتیک هرمز، دیپلماسی تضمینها با مشارکت قدرتهای بینالمللی و آگاهی عمومی.
- تهدیدها:
جنگ شناختی، فشار اقتصادی و محاصره، نفوذ رسانهای برای جهتدهی به تصمیمهای نابخردانه، اختلافهای سیاسی هیجانی، تبدیل خطاهای مدیریتی به بحران امنیتی و بهرهبرداری دشمن از سالگردها برای آشوب .
۴) جنگ شناختی؛ از فشار به مردم تا «لحظه شروع
دشمن صرفاً به دنبال اعتراض نیست؛ میخواهد اعتراض را به بحران امنیتی و مقدمه حمله بعدی تبدیل کند.
سه محور همزمان:
فشار اقتصادی، روایتسازی دروغ و عملیات ویژه ( سایبری. هر تصمیم اقتصادی بدون شفافیت، هر سخن نسنجیده و هر اختلاف داخلی) میتواند به فرصت دشمن بدل شود.
راه مقابله:
گفتوگوی صادقانه، پرهیز از غافلگیرکردن مردم مانند موضوع بنزین، مدیریت مصرف، نقد مسئولانه و پرهیز از دوقطبیسازی.
۵) انسجام ملی و تصمیمسازی عاقلانه
وحدت ملی، مهمترین عامل بازدارندگی است. نفوذ و جنگ شناختی دشمن با شفافیت، اعتماد به توان دفاعی، مدیریت اختلافات و پرهیز از تصمیمهای نابخردانه خنثی میشود. اختلاف داخلی نباید تهدید خارجی را پنهان کند؛ نقد باید از مسیر قانونی و مسئولانه باشد.
جمعبندی
ایران آرایش دشمن را میداند، توان پاسخ دارد و با وحدت و هوشیاری، سناریوی آشوب و فشار را ناکام میگذارد. آینده از آنِ ملتِ منسجم و آماده است.

