دیو چو بیرون رود فرشته در آید-2
یعقوب لطفی
قسمت اول به روایت توصیفی در باره روز 26 دی ماه سال 1357 روز ترک کشور توسط محمد رضاشاه پرداخته بود.
قسمت دوم این یادداشت به روایتی کوتاه در باره 12 بهمن سال 1357 که امام خمینی بعد از تبعید به ایران برگشتند…
قسمت پایانی به ارائه جدول مقایسه ائی 26 دی ماه و 12 بهمن 1357 می پردازد…
روایتی کوتاه در باره 12 بهمن سال 1357 :
“امام آمد” . این تیتر روزنامه های ایران بود که روز دوازدهم بهمن سال 1357 با بزرگ ترین فونت روزنامه نگاری در صفحات اول روزنامه ها نقش بست . جمله ای کوتاه ولی بسیار بلند و پرمعنا و با شکوه و سرشار از ابهت که جهان را تکان داد.
آیت الله خمینی که 13 آبان سال 1343 تبعید شده بود پس از سال های طولانی در 12 بهمن 1357 دوباره به کشورش بازگشت . برخلاف روز تبعید که چند نفر او را بدرقه کردند، این بار تمام ایران منتظرش بودند. صبح روز 12 بهمن پروازی که ایرانی ها انتظار زیادی برایش کشیده بودند به زمین نشست.
کمیته استقبال از امام در شورای انقلاب شکل گرفت . همه چیز برنامه ریزی شده بود . حتی گروه مسلحی به فرماندهی محمد بروجردی مسئول حفاظت از امام بودند . برای مهمانان کارت ورود صادر شده بود . {امام} صبح 12 بهمن در فرودگاه مهرآباد از هواپیما پیاده شد . فرصت برای خوش آمد گویی نشد . فقط اکتفا شد به تلاوت قرآن و سرودی که گروهی از دانش آموزان خواندند و صدایش بین مردم پیچید و زبان ها آن را تکرار کرد.
ای مجـاهـد ای مظـهر شـرف ای گذشته زجان در رده هدف
چون نجات انسان شعار توست مرگ در راه حق افتخار توست
این تویی این تویی پاسدار حق خصم اهریمنان دوستدار حق
بود شعار تو به راه حـق قیـام ز ما تو را درود ز ما تو را سـلام
خمینی ای امام خمینی ای امام خمینی ای امام خمینی ای امام
مقام معظم رهبری مدظله العالی روز 12 بهمن را چنین توصیف می کنند: (دائره المعارف مصور تاریخ زندگی امام خمینی) انتشارات سایان – 1393
عزم و اراده و اقتدار در چهره شان موج می زد ، اثری از خستگی ، بی خوابی و نگرانی در ایشان ندیدم . بیش از یکصد خبرنگار در همین هنگام از در اصلی داخلی شدند . تالار پرشد از جمعیت که موج می خورد و به سمت امام می رفت . احساس خطر کردیم و با صدای بلند از مردم خواستیم که از امام دور شوند، بر احساسات خود غلبه کنند . من و شماری از نزدیکان امام خود را عقب کشیدیم جز آقای مطهری که داخل هواپیما رفته و هنگام خروج امام را همراهی کرده بود کسی از خواص کنار ایشان نبود . آقای بهشتی هم جای معینی نداشت و در آن محیط در حرکت بود . حضرت امام در مکانی که برای وی در نظر گرفته شده ایستاد . چند جمله بیشتر نگفت ، هرچه پریشانی در دل ها بود زدوده شد . آرامش عجیبی به سراغ قلب هایمان آمد. (دائره المعارف مصور امام خمینی – انتشارات سایان)
او در پاریس گفت : ایران رفتم ، باید بهشت زهرا بروم . گفتند امنیت ندارد ، نپذیرفت . ایران آمد همه می لرزیدند در آن شلوغی امام به بهشت زهرا برود . خیلی مخالفت کردند ، گفت باید بروم و رفت .
در دوازدهم بهمن سال 1357 مردم در انتظار ورود امام خمینی غرق در سرور و شادی بودند . مردم انقلابی و متدین تهران به شوق دیدار و ورود امام ، خیابان ها را آب و جارو کرده و خطوط سفید وسط خیابان ها تا کیلومترها تمیز شده و مسیر حرکت امام را پراز گل های رنگارنگ نموده بودند .
ساعت 36/9 دقیقه صبح حضرت امام با هواپیمای بوئینگ 747 ایرفرانس و پس از 14 سال تبعید در خارج از کشور خودش به همراه تعدادی از یارانش وارد فرودگاه بین المللی مهرآباد شدند . بیش از 3 میلیون نفر در این استقبال حضور داشتند و خبرگزاری های بین المللی و داخلی روز 12 بهمن 1357 را پرشکوه ترین استقبال تاریخ از یک رهبر تلقی نمودند .
شور و شوق مردم در آن روز وصف ناپذیر است . عده زیادی از مردم از استان ها و شهرهای دیگر خود را به تهران رسانیده بودند. ساعت 6 صبح تقریباً تمام خیابان های منتهی به فرودگاه مهرآباد مملو از جمعیت بود . میلیون نفر در دو طرف خیابان های مسیر عبور امام ایستاده بودند . هزاران موتور سوار در مسیر تردد می نمودند . مردم با طاق های نصرت و گل های متنوع خیابان را تزئین کرده بودند .
چند لحظه پس از گشوده شدن درب خروجی هواپیما ، امام درحالی که دستشان در دست مهماندار هواپیما بود در مقابل مشتاقان ظاهر شد . همه حاضرین اشک می ریختند. فریاد الله اکبر به هوا برخاست (برنا 9/8/1403)
امام خمینی در فرودگاه مهرآباد سخنرانی کوتاهی مبنی بر هوشیاری مردم نسبت به نفوذ بیگانگان تأکید کردند و فرمودند : ما پیروزی مان وقتی است که دست این اجانب از مملکتمان کوتاه شود و تمام ریشه های رژیم سلطنتی از این مرزو بوم بیرون برود و همه رانده شوند. (مرکز بررسی اسناد تاریخی (8/9/1403).
بدین ترتیب بود که روز 12 بهمن در صفحات تاریخ پربار و متمدن ایران نقش بست و تثبیت شد و همه ساله به عنوان اولین روز از آغاز دهه فجر انقلاب اسلامی با اجرای برنامه های گوناگون یاد و خاطره آن گرامی داشته می شود و با یادآوری مجاهدت امام شهداء و یاران شهید با وفایش بر استمرار مبارزه و ظلم ستیزی و عدالت خواهی تأکید و تصریح می شود. ان شاء الله باشد که چنین باد.
ادامه دارد…
