سناریوی تل‌آویو علیه ایران،
از بحران‌سازی رسانه‌ای تا جنگ ذهن‌ها
حسین نجفی
رژیم صهیونیستی پس از بن بست در میدان های نبرد با مقاومت، راهبرد خود را از مواجهه نظامی مستقیم به جنگ روانی و رسانه ای تغییر داده است. هدف این راهبرد، ایجاد نارضایتی، تردید و شکاف اجتماعی در داخل ایران است تا وحدت ملی را تضعیف و زمینه را برای بی‌ثباتی داخلی فراهم سازد. تل‌آویو می کوشد با بهره گیری از فضای مجازی و شبکه های وابسته، امنیت روانی جامعه را هدف بگیرد و ایران را درگیر بحران های ساختگی کند.
در گام نخست، رژیم صهیونیستی روی مسائل حساس داخلی مانند بحران آب و مشکلات اقتصادی تمرکز کرده و با انتشار اخبار اغراق‌آمیز و شایعه سازی سیستماتیک، تلاش دارد ترس و بی‌اعتمادی عمومی ایجاد کند. این عملیات روانی، با برجسته‌سازی ضعف‌ها و حذف دستاوردها، ذهن جامعه را برای پذیرش روایت های دروغین آماده می سازد. هدف نهایی آن، فرسایش تدریجی اعتماد اجتماعی است تا مردم از دولت و ساختارهای ملی فاصله بگیرند. چنین فضایی زمینه ساز آشوب های کنترل شده‌ای است که می تواند از بیرون هدایت شود.
در مرحله بعد، رسانه‌های وابسته به تل‌آویو، به ویژه شبکه‌هایی مانند اینترنشنال، با طرح ادعاهایی درباره احتمال حمله نظامی اسرائیل به ایران، به تحریک اضطراب جمعی و برهم زدن آرامش روانی جامعه می پردازند. این سیاست، بخشی از جنگ روایت‌ها است. نبردی که نه در خاک، بلکه در ذهن مردم رخ می دهد. رژیم صهیونیستی می کوشد با تزریق احساس تهدید مداوم، ملت ایران را از درون دچار تردید و اضطراب کند تا مقاومت اجتماعی در برابر فشارهای بیرونی تضعیف شود.
سخن پایانی
طرح تل‌آویو برای آشوب در ایران، نه صرفاً رسانه‌ای بلکه راهبردی است و هدف آن فروپاشی اعتماد ملی از طریق تسخیر ذهن هاست. شناخت تاکتیک های روانی دشمن، تقویت سواد رسانه‌ای و پایداری در اعتماد اجتماعی، کلید خنثی‌سازی این سناریوی خطرناک است. ایران با آگاهی جمعی و هوشمندی مردم، بار دیگر می تواند نقشه‌های رژیم صهیونیستی را بی‌اثر سازد و وحدت ملی خود را حفظ کند.
