با خون امضا کرد
شاید برای میلیون ها انسان در جهان این سوال پیش امده باشد چرا حضرت ایت الله شهید سید علی خامنه ای با توجه به این که احتمال قوی می دادند در روز دهم رمضان بیت شان مورد تهاجم حمله موشکی قرار می گیرد ولی نپذیرفتند به سنگر و پناه گاه برود.
پاسخ به این سوال هیچ مشکل نیست و دلایل متعددی داشت.
اول
او از مردم بود. مرجعی که از مردم برخاسته بود و زندگی سراسر مبارزه برای دادخواهی و تظلم خواهی به نفع مردم چه در دوران مبارزه در زمان طاغوت و تحمل زندان و تبعید و چه در دوران امامت جمعه تهران بعد از انقلاب اسلامی و جانباز شدن و چه در دوران ریاست جمهوریش و چه در دوران بالاترین مقام یک کشور به عنوان رهبر نشان داده بود و نیازی به باز گویی نیست. او خواست همچون مردم کوچه و بازار باشد و هیچگاه پناهگاه را ترجیح نداد و گفت اگر همه مردم در پناهگاه باشند او به عنوان نفر آخر این پناهگاه را انتخاب خواهد کرد.
دوم
انتخاب کسوت روحانیت، او را در جایگاهی قرار داده بود که باید هدایت مردم را پیشه خود کند.
او متواضعانه و خارج از همه ایسم های کذایی فقط از اسلام دم زد و نوشت. بیش از ۶۰ سال عمر با برکت و بیش از ۳۷ سال زعامت مردم این فرصت را برای او فراهم کرده بود که تا آن چه در توان دارد از اسلام بگوید و بنویسد و عمل کند. او هیچگاه خارج از این مرام شریف قدم برنداشت و جان خود را بر سر این راه گذاشت.
سوم
۳۷ سال رهبری انقلابی ترین کشور دنیا با بیش از ۵۰ میلیون ازاده، به او این فرصت را داده بود که تمامی داشته های انقلابی خود را به دنیا عرضه کند.
ماهرترین کتاب خوان دنیا بودن به همراه صاحب نظر در اکثر علوم انسانی و فرهنگی و شعر و ادب به اضافه جایگاهش از او شخصی ممتاز و ویژه ساخته بود و به اندازه خردلی از جایگاهش سو استفاده نکرد و ساده زیستی و بی تکلف بودن او در برابر ذخارف و مادیات دنیا این واقعیت انکارناپذیر را برای دوست و دشمن روشن ساخته بود .
چهارم
۳۷ سال زعامت امت اسلام به او این فرصت را داد که هر آن چه امت اسلام لازم دارد بداند را بگوید و هم بنویسد و هم عمل کند .
او که قبل از انقلاب در لباس مبارزه با طاغوت پیام خود را می داد و سپس در لباس امامت جمعه تهران به مقام رفیع جانبازی به دست منافقین پلید نائل شد و سپس ۸ سال ریاست جمهوری فرصتی شد که خدمت گذاری به مردم را سرلوحه کارش قرار بگیرد و سپس رهبری امت انقلابی ایران فرصتی دیگر برای او پیش اورد تا هر آن چه نیاز یک امت اسلامی برای دانستن بود را به زبان جاری سازد.
۳۷ سال و تقریبا هر هفته سخنرانی عمومی و مناسبتی برای مردم دنیا داشتن بدون تکرار و تقلید خود بزرگترین گواه این است که او هر چه از اسلام می دانست ارائه داد و در این کار هیچ کوتاهی نکرد.
عدم سازش و عدم تسلیم پذیری در برابر زورگویان عالم. حق پذیری و انصاف در بیانات و تصمیمات و رعایت عدالت در امور و ایجاد فضای بروز اراده ها و تصمیمات مردم با گردش نخبگان در کشور با همه سلایق و توجه به اولویت های مردم و ایران را در بیش بیست حوزه در رده ده کشور برتر دنیا رهبری کردن به لحاظ علمی و سیاسی و ورزشی و فرهنگی خود گویای عملکرد او در طی ۳۷ سال زعامت بر این امت بود.
پنجم
در پایان، همه و همه آن چه او گفت و نوشت و عمل نمود، فقط به یک چیز نیاز داشت امضای خونین بر راهی که انتخاب کرده و عمل نموده بود و این را در روز دهم رمضان اسفند ۱۴۰۴ شمسی به دنیا نشان داد و با خون خود و همسر و داماد و عروس و نوه اش نشان داد که به هر آن چه در طی بیش از ۸۰ سال عمر پر برکتشان عمل کرده اند اعتقاد راسخ داشته اند و تا پای ایثار جان پای ان ایستاده اند .
حضرت ایت الله شهید سید علی حسینی خامنه ای مرجع عالیقدر و رهبر جمهوری اسلامی انتهای عمر با برکت خود را با خونشان امضا کردند تا سندی باشد بر الگوی جاودان بودن برای مردم قهرمان ایران. همانی که در عمر با برکت خود حتی یک وجب خاک کشورش را به وطن فروشان تجزیه طلب واگذار نکرد. و مردانه در مقابل همه تهمت ها و شایعات دروغ علیه خود و خانواده اش ایستاد تا رسم جوانمردی را نشان دنیا بدهد.
سلام علیه یوم ولد و یوم یموت و یوم یبعث حیا.
یادش گرامی و راهش پر رهرو باد.
مجید بهمنی
اسفند ۱۴۰۴
